000 02947nam a2200253 a 4500
003 GR-KkKDBK
005 20211219010655.0
006 a|||||r|||||||||||
008 041025s2003 gr |||gr|||| 000 j gre d
020 _a978-960-05-1404-9
040 _aGR-kkKDBK
_bgre
_dGR-kkKDBK
_eAACR2
084 _aΔ
100 1 _4aut
_aΒαλτινός, Θανάσης Δημ.,
_d1932-
_945381
245 1 0 _aΕθισμός στη νικοτίνη :
_bδιηγήματα /
_cΘανάσης Βαλτινός.
250 _a2η έκδ.
260 _aΑθήνα :
_bΒιβλιοπωλείον της Εστίας Ι. Δ. Κολλάρου,
_c2003.
300 _a140, [4] σ. ;
_c20 εκ.
490 0 _aΣύγχρονη ελληνική πεζογραφία / Βιβλιοπωλείο της Εστίας
520 _aΕίχαμε σταθεί στην είσοδο του πάρκου και κουβεντιάζαμε περί έρωτος. Τότε ακούστηκε βουή αυτοκινήτου και από τη γωνιά του «Σεραγιού» παρουσιάστηκε ένα παλιό ανατρεπόμενο καμιόνι, σαν αυτά των εργολάβων. Καβάλησε το ρείθρο της πλατείας, έφτασε στο κέντρο της, έκανε μια ολόκληρη στροφή επιτόπου και σταμάτησε, με τη μηχανή του αναμμένη. Από μπροστά κατέβηκε ένας λοχίας με παλάσκες και τόμιγκαν. Η καρότσα άρχισε να σηκώνεται σιγά σιγά, κι όταν έφτασε στο κατάλληλο ύψος, είδαμε να πέφτουν από μέσα της πτώματα. Ήμασταν οι πρώτοι που πήγαμε κοντά. Σε λίγο φυσικά ο κύκλος μεγάλωσε. Το καμιόνι έμεινε με την καρότσα τεντωμένη εκεί πάνω και μπροστά μας είχε σχηματιστεί μια μικρή πυραμίδα από νεκρούς άντρες. Η μοναδική γυναίκα ανάμεσά τους έκλεινε μπρούμυτα την κορυφή της πυραμίδας. Η φούστα της είχε τραβηχτεί μέχρι τους γλουτούς και στο εξωτερικό μέρος του αριστερού μηρού υπήρχε ένα τρύπημα από ξιφολόγχη. Παρά την ανατριχίλα του θανάτου στο δέρμα της, που ο χειμωνιάτικος ήλιος τη δυνάμωνε, ένιωσα έναν άγριο ερεθισμό.
650 7 _aΕλληνικό διήγημα
_2
_967107
700 1 _aΒαλτινός, Θανάσης Δημ.,
_tΕθισμός ατη νικοτίνη
_d1932-
_9150675
710 2 _4pbl
_926783
_aΒιβλιοπωλείον της Εστίας Ι.Δ.Κολλάρου
942 0 0 _cBK
999 _c79598
_d79598